Pistlar | 19. apríl 2019 - kl. 18:43
Hvar ertu, Guð?
Eftir Sigurbjörn Þorkelsson

Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig? Já, Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig? Þannig hrópaði frelsarinn okkar Jesús Kristur af öllum mætti en lágum rómi á krossinum forðum. Hví hefurðu yfirgefið mig? 

Og þannig hrópum við svo ótal mörg ef ekki öll reglulega og sum jafnvel daglega. Þegar við upplifum okkur einmana og yfirgefin, okkur finnst við skilin eftir ein í auðninni eða þegar okkur finnst á okkur hallað með ósanngjörnum hætti.

Af hverju ég? Guð, Já, af hverju ég? Hef ég gert eitthvað það af mér sem réttlætir líðan mína eða hugsanlegt ranglæti? Hvað hef ég eiginlega gert vitlaust? 

Þannig höfum við örugglega mörg ef ekki öll brugðist við, hugsað og spurt út í loftið á einhverjum tímapunktum þegar okkur finnst við vera umkomulaus, líkt og blaktandi strá í vindi og eitthvað bara svo skelfing máttvana í þessari veröld.  

Guð minn góður, af hverju ég? Af hverju þurfti ég endilega að veikjast, missa eða fékk ekki eitthvað sem mér fannst að ég ætti að fá sökum menntunar, hæfni í samskiptum eða annarra meintra verðleika?

Sumir reiðast, við förum jafnvel í afneitun. Það þyrmir yfir. Þetta bara getur ekki verið að gerast. Við dofnum upp. Brestum í grát, jafnvel hvað eftir annað, svo oft og iðulega. Maður verður eitthvað svo skelfing lítilmótlegur og aumur, smár og berskjaldaður. Hver klukkustund verður sem eilífð. Vonbrigðin hlaðast niður og vonleysið getur virst yfirþyrmandi og algjört.

Þar er Guð

Kæru vinir! Þar er Guð. þar er einmitt Guð. Það hlustar enginn betur en hann og það skilur okkur enginn betur en hann. Það er eftir allt saman ekkert betra en að eiga hann að. Hann er okkar besti áheyrnarfulltrúi. Hann er í  vonbrigðunum, sársaukanum, umkomuleysinu, tómarúminu og þögninni.

Hann leiðir okkur ekki aðeins í gegnum dimma dali, heldur tekur okkur sér í fang og ber okkur þegar við erum við það að örmagnast og getum ekki meir. Bæði í okkar aðstæðum hér í jarðlífinu og svo að lokum þegar ævinni lýkur inn til hinnar eilífu dýrðar sem hann hefur fyrirbúið okkur á himnum. Þar sem allt verður nýtt, óréttlæti verður eytt, spurningunum svarað. Þar sem sjúkdómar og sorgir verða ekki framar til og dauðinn aðeins upphaf að betri tíð. Þar sem lífið ræður ríkjum. Kærleikur Guðs, náð og miskunn, fyrirgefning og friður verða áþreifanleg.

Njótum því dagsins eins og kostur er, þrátt fyrir allt. Þess að fá að vera, núna. Njótum lífsins í ljósi eilífðarinnar. Gerum okkar besta svo samferðafólki okkar almennt geti liðið sem skást.

Með friðar- og kærleikskveðju.

Lifi lífið!

Höfundur er ljóðskáld og rithöfundur og aðdáandi lífsins.

H÷f. rzg

Húnahornið - Fréttavefur allra Húnvetninga - New