Fyrri mynd
NŠsta mynd
...
Ok
Velkomin ß vef H˙nahornsins. Vi­ notum vefk÷kur (e. cookies) til ■ess a­ bŠta upplifun ■Ýna og greina umfer­ um sÝ­una.
Me­ ■vÝ a­ nota vefsÝ­una sam■ykkir ■˙ notkun ß vefk÷kum og skilmßla okkar.
H˙nahorni­
Open Menu Close Menu
H˙nahorni­
Miðvikudagur, 21. ágúst 2019
NNV  5 m/s
10░C
Olís
huni.is - RSS-efnisveita
 
┴ d÷finni
┴g˙st 2019
SMŮMFFL
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
FyrriN˙naNŠsti
Veðurstofa Íslands
Blönduós 17:00 NNV 5  10░C
Reykir í Hr 17:00 NNV 10  10░C
Reykjavík 17:00 A 3  16░C
Akureyri - 17:00 SSA 5  15░C
Egilsstaðaf 17:00 ANA 5  9░C
Haugur 17:00 NNV 6  13░C
Holtavörðuh 17:00 NNV 8  10░C
Þverárfjall 17:00 ANA 2  15░C
Laxárdalshe 17:00 N 11  11░C
Brúsastaðir 17:00 NNV 7  11░C
Vegagerðin
Holtav÷r­uh. 18:00 NNV 8 9░C
Laxßrdalsh. 18:00 N 11 11░C
Vatnsskar­ 18:00 A 3 13░C
Ůverßrfjall 18:00 A 2 15░C
Kjalarnes 18:00 VNV 1 17░C
Hafnarfjall 18:00 NA 6 18░C
VegagerðinVestfirðirVestfirðirNorðurlandNorðausturlandVesturlandAllt landiðMiðausturlandSuðvesturlandSuðurlandSuðausturland
Nöldrið
15. júní 2019
Af holum og blikkandi ljósum
Fyrir um tveimur mánuðum var grafin stór holta á Melabrautina við gatnamót Holtabrautar. Hún var vel merkt, trúlega eins og reglur gera rá fyrir og girt í kringum hana og þarna er hún enn, opin og óhreyfð, þó sést hafi til bæjarstarfsmanna fara ofan í holuna eitthvað að sýsla, en greinilegt er að þarna á hún að vera eitthvað fram á sumarið, eða um óákveðinn tíma.
::Lesa

Northwest.is


SSNV

Leita Ý netfangaskrß
 
Eftir Inga Heiðmar Jónsson
18. ágúst 2019
Eftir Inga Heiðmar Jónsson
14. ágúst 2019
Eftir Sigurbjörn Þorkelsson
13. ágúst 2019
Eftir Sigurbjörn Þorkelsson
23. júlí 2019
Eftir Valdimar O. Hermannsson
18. júlí 2019
Eftir Sigurbjörn Þorkelsson
12. júlí 2019
Eftir Þór Jakobsson veðurfræðing
11. júlí 2019
Eftir Unni Valborgu Hilmarsdóttur
10. júlí 2019
Pistlar | 06. desember 2018 - kl. 09:31
Jólin eru tímalína
Eftir Sigurbjörn Þorkelsson

Hún mamma var alltaf allt í öllu ekki síst á aðventunni og um jólin. Hún skreytti, bakaði og eldaði, saumaði og heklaði. Kom fyrir dúkum og kertum. Sparistellið var að sjálfsögðu dregið fram og silfrið fægt. Við mamma bökuðum saman smákökur og piparkökur sem hún leyfði mér að mála og skreyta. Svo leyfði hún mér að föndra mitt eigið jólaskraut sem átti það náttúrulega til að fara allavega. Hún saumaði á mig jólasveinabúninga sem ég fór varla úr. Alltaf svo natin og þolinmóð við mig, þessi elska. Blessuð sé minning hennar.

Fyrir mér var hún mamma eiginlega jólin. - Ásamt pabba að sjálfsögðu sem ég var alla tíð mjög tengdur og naut þess að fara með í útréttingar, sýsla og stússast. 

Þegar sest var til borðs var jólaguðspjallið ævinlega lesið, áður en pabbi bað borðbæn og þakkaði Guði fyrir að senda okkur son sinn og bað þess að í hjarta okkar hann mætti koma inn. Man ég að mér fannst bænirnar framan af ævinni svona helst til langar því spenningurinn fyrir kvöldinu fór vaxandi og því óþreyjan orðin mikil.

Önnur ofurkona 
Tvítugur kvæntist ég síðan sólinni minni sem aldrei dregur fyrir. Komum því ung með blandaðar jólahefðir til að leggja í púkkið sem voru þó alls ekki svo ólíkar. Í áratugi söng hún við aftansöng á aðfangadagskvöld, oftar en ekki jafnvel einsöng. Það truflaði þó ekki að hún væri klár með stórfenglegt hátíðarborð á tilsettum tíma. Með þrjá unga drengi, foreldra mína, móðursystur og jafnvel fleiri frænkur í mat svo allir gátu notið kvöldsins hamingjusamlega afslappaðir og ríkulega mettir. 

Við eigum þrjá syni sem nú eru uppkomnir en komu jólunum okkar í algjörlega nýjan og dásamlegan búning og farveg, fljótlega vatnsgreiddir í svörtum lakkskóm og jafnvel með skyrtuna upp úr áður en kvöldverði lauk. 

Eftirvæntingin í þá daga var gjarnan mikil eins og jafnan. Og gleðin, þótt vissulega hafi verið álag á heimilinu.

Alzheimer
Að því kom að við fluttum í sama hús og foreldrar mínir sem kom sér vel sérstaklega hin síðari ár eftir að mamma fékk heilablóðfall ofan í hinn illskeytta sjúkdóm, Alzheimer.

Það var mikið áfall fyrir okkur þegar hún tók upp á því að kveikja á öllum aðventukertunum fyrsta sunnudag í aðventu. Pabbi var alveg eyðilagður. Snemma aðfangadags hringdi hann svo niður til okkar alveg miður sín og sagði að hún væri búin að slíta allt skrautið af ný skreyttu jólatrénu. Um kvöldið hafði hún slysast til að taka inn svefntöflu áður en hún kom til okkar og sofnaði svo bara ofan í forréttinn, þennan forláta jólagraut. Var gjörsamlega skræld allri virðingu og reisn. Það var svo óendanlega sárt og það á sjálfum jólunum.

Af hverju að rifja þetta upp?
Og af hverju að vera svo að rifja þetta upp? Af því að svona eru einfaldlega jólin og svona hafa þau alltaf verið. Kynslóðir koma og kynslóðir fara og þau tengja okkur í gleði og sorg.

Og nú eru það barnabörnin sem allt snýst um. Þau veita okkur ómælda gleði og hamingju. Við gætum ekki hugsað okkur lífið án þeirra. Þeirra sem vita bara ekkert um foreldra okkar hjóna. En allt snýst í dag um að og gera jólin að tilhlökkunarefni fyrir, eftirsókanarverð, spennandi og heilög.

Minningarnar lifa
En minningarnar lifa, tengja fortíð við nútíð og framtíð á svo undraverðan og undursamlegan hátt, sem þú sást aldrei fyrir en mátt upplifa, njóta og takast á við hverju sinni, ár eftir ár. Jólin taka nefnilega af okkur síbreytilegar myndir. Þau geyma minningar og myndir sem gera okkur að manneskjum. Þau fá okkur til að finna til og elska út af lífinu. Lífinu sem er frelsari allra kynslóða, Jesús Kristur, Guðs sonur, en einnig bróðir okkar allra, samherji og vinur sem fann til og þjáðist en var eftir allt saman lífið sjálft. Lífið sjálft sem sameinar okkur í tímans rás og um eilífð.

Þannig er nefnilega jólasagan. Hún spannar allt litróf mannlegs lífs. Gleði og hamingju, von og vonbrigði, raunir og ótta. Ótta við dauðann. Já og svo líka bara við lífið. Lífið sjálft sem við munum aldrei ná að höndla í eigin mætti.     

Við kunnum að sjá auða stóla sem áður voru setnir. Við fyllumst söknuði á heilagri jólanótt sem færir okkur samt ólýsanlega kyrrð og frið, þakklæti og nýtt upphaf. Vegna fæðingar barnsins þar sem reynsla aldanna kemur saman, tilfinningar og tár, upplifanir, nýir tímar og þakklæti.

Æfing í samskiptum
Ævigangan er  ekkert annað en æfing í mannlegum samskiptum. Þá ekki síst aðventan og jólin. Því þá speglum við okkur svo skýrt og skilmerkilega í sjálfum okkur og náunganum. Aðventan og jólin taka nefnilega af okkur myndir sem varðveitast í albúmi hugans og mást ekki svo auðveldlega í tímans ranni. Myndum sem  verða að minningum sem fylgja okkur ævilangt.

Góður Guð varðveiti okkur minningarnar, í Jesú nafni. Í nafni jólabarnsins sem við fáum að gjöf, ár eftir ár og daglega, og fær okkur til þess að komast af. Jólabarnsins sem fylgir okkur ekki aðeins ævina á enda heldur um alla eilífð.

Gleðilega, innihalds- og hamingjuríka aðventu, kæru vinir og jól sem aldrei munu enda.

Með kærleiks- og friðarkveðju.

Lifi lífið!

Höfundur er ljóðskáld og rithöfundur og aðdáandi lífsins.

H÷f. rzg
 
Prenta Prenta  
 
Til baka
 
Húsfrúin
09. ágúst 2019
Aldurssmánun samtímans
Margrét S. Björnsdóttir skrifaði áhugaverða grein á visir.is fyrr á þessu ári þar sem hún talar um aldurssmánun samtímans. Í greinninni fjallar hún um mestu sóun okkar, sóun á reynsluþekkingu. Lítil samfélög hafa ekki efni á að sóa áratuga reynsluþekkingu þeirra sem eldri eru.
::Lesa
Spaugið
24. janúar 2018
Lögfræðingurinn
Lögfræðingur nokkur frá Reykjavík ákvað að skreppa á rjúpu. Hann fór upp í Borgarfjörð og fann góðan stað nokkuð frá sveitabæ. Hann var búinn að veiða nokkrar rjúpur og var að enda við að skjóta eina í viðbót og er að sækja hana er bóndi kemur að honum.
::Lesa
©2019 H˙nahorni­